Jak znaleźć blogera do reklamy? Cztery sposoby i to, co dzieje się potem

Pytanie „gdzie znaleźć blogera” zadaje się tak, jakby szukanie było całą pracą. W rzeczywistości znalezienie człowieka to pierwsze dziesięć procent sprawy. Dalej zaczyna się to, na czym współprace się rozpadają: uzgodnić warunki, nie zgubić ich w korespondencji, dostać materiał na czas, sprawdzić go i rozliczyć się tak, żeby obie strony były spokojne.

Dlatego sposoby szukania warto porównywać nie po tym, ilu kandydatów dają, tylko po tym, co zostaje na waszej głowie po tym, jak kandydat się znalazł.

Szukanie ręcznie na Instagramie i TikToku

Najbardziej oczywista droga: szukacie po hasztagach i lokalizacji, oglądacie profile, piszecie na priv.

Co dobre: nic nie kosztuje, a człowieka widzicie takim, jakim widzi go jego publiczność.

Co złe: to tygodnie. Połowa nie odpisze, druga połowa odpisze pytaniem „ile płacicie” i rozmowa zaczyna się od zera z każdym osobno. Statystyki trzeba wypraszać zrzutami ekranu i przyjmować na wiarę. Potem uzgodnić prawa, termin i poprawki w wiadomościach, których za miesiąc nikt nie odnajdzie. I zapłacić z góry, licząc na uczciwość, albo poprosić o pracę z góry — i postawić w tej sytuacji drugą stronę.

Agencja

Przynosicie zadanie, agencja przyprowadza ludzi i prowadzi kampanię.

Co dobre: zdejmuje z was wszystko, od doboru po raport. Jeśli potrzebna jest strategia i produkcja, to jedyna droga.

Co złe: marża i utrata kontroli. Nie zawsze wiadomo, ile dostał twórca, a ile pośrednik. Do tego próg wejścia: z budżetem rzędu kilku tysięcy złotych zwykle się do agencji nie idzie.

Grupy na Facebooku

Publikujecie ogłoszenie w grupie tematycznej, zgłaszają się chętni.

Co dobre: szybko i za darmo, zgłoszeń bywa dużo.

Co złe: zero weryfikacji. Portfolio to link, który ktoś przysłał, statystyki to zrzut ekranu, reputacji nie ma. Cała reszta — od ustaleń po płatność — znowu na was, tylko teraz z nieznajomym z internetu.

Polecenia

Pytacie znajomych z branży, z kim pracowali i z kogo byli zadowoleni.

Co dobre: najlepsze jakościowo źródło. Człowiek jest już sprawdzony na prawdziwej robocie.

Co złe: nie skaluje się. Dwa czy trzy nazwiska wystarczą na jedną kampanię, na regularną pracę już nie. A dopasowanie do niszy bywa przypadkowe: to, że ktoś świetnie nagrał kawiarnię, nic nie mówi o tym, jak nagra waszą klinikę.

Co łączy wszystkie cztery

Każdy z nich odpowiada dokładnie na jedno pytanie — skąd wziąć kontakt. Dalej jesteście sami: uzgodnić, zapisać, przypilnować, odebrać pracę, rozliczyć się. Żaden nie chroni żadnej ze stron, jeśli coś pójdzie nie tak — i to na tym odcinku rozpada się większość współprac, a nie na etapie szukania.

Jak to działa na Blogger Bank

Jesteśmy zrobieni właśnie pod ten odcinek. Sens platformy nie polega na tym, że jest tu katalog ludzi — katalogi są wszędzie. Polega na tym, że od ogłoszenia do rozliczenia prowadzi jedna droga i żaden krok nie zostaje „na słowo honoru”.

Publikujecie zlecenie. Od razu jest w nim wszystko: co ma powstać, w jakim formacie, na kiedy, za jaką kwotę albo w jakim barterze, z jakimi prawami do materiału.

Zgłaszają się ci, którym te warunki odpowiadają. Nie wy przekonujecie — przychodzą już zgodni. Oferty dostaje 99 procent widocznych zleceń, 80 procent w ciągu doby, a średnio na jedno zlecenie przypada 37 ofert.

Wybieracie po faktach, nie po deklaracjach. W profilu widać portfolio, kategorie i stawki, a u zweryfikowanych kont — potwierdzone statystyki zasięgów i publiczności.

Warunki są zapisane. Zakres, termin, prawa i liczba poprawek — do trzech rund — przy każdym zleceniu osobno.

Pieniądze są zabezpieczone po obu stronach. Kwota jest rezerwowana z góry i trafia do twórcy po tym, jak odbierzecie materiał. Marka nie płaci w ciemno nieznajomemu, twórca nie pracuje na słowo.

Odbiór pracy to osobny krok. Materiał zostaje oddany, oglądacie go, w razie potrzeby prosicie o poprawki w ustalonych granicach, akceptujecie — i dopiero wtedy następuje rozliczenie.

Czyli droga jest jedna i w całości wewnątrz platformy: ogłoszenie → zgłoszenia → wybór → zapisane warunki → rezerwacja środków → realizacja → odbiór → wypłata.

Najprościej zacząć od zlecenia — jak je sformułować, opisaliśmy osobno, a po czym wybierać spośród zgłoszeń — tutaj. Cały proces pokazujemy na stronie dla marek.

Najczęstsze pytania

Gdzie znaleźć blogera do reklamy?

Cztery zwykłe drogi: szukanie ręczne w social mediach, agencja, tematyczne grupy na Facebooku i polecenia od znajomych z branży. Piąta to platforma, na której zlecenie publikuje się otwarcie, a twórcy zgłaszają się sami.

Ile czasu zajmuje szukanie twórcy ręcznie?

Zwykle tygodnie. Część osób nie odpisuje, a z każdą, która odpisze, rozmowa zaczyna się od nowa. Na platformie pierwsza oferta przychodzi zazwyczaj w ciągu doby od publikacji.

Co jest tańsze: agencja czy platforma?

Agencja bierze marżę i rzadko pracuje przy małych budżetach, ale robi wszystko za ciebie, ze strategią i produkcją włącznie. Platforma kosztuje mniej, tyle że wybór i brief są po twojej stronie.

Czy szukanie blogerów w grupach na Facebooku jest bezpieczne?

Znaleźć kogoś można, sprawdzić już nie. Portfolio i statystyki przychodzą zrzutami ekranu, reputacji nie ma, a ustalenia i płatność zostają na zaufaniu między nieznajomymi.

Jak nie płacić z góry nieznajomej osobie?

Pracować tam, gdzie kwota jest rezerwowana na starcie i trafia do wykonawcy po odbiorze materiału. Wtedy przedpłata nie jest potrzebna żadnej ze stron.

Czy trzeba mieć duży budżet, żeby zacząć?

Nie. Część zleceń idzie barterem i zbiera zgłoszenia tak samo jak płatne.

Gdzie szukać twórców do reklam na Facebooku i TikToku?

Tam samo, co pozostałych. Różnica jest w zleceniu: potrzebujesz nie zasięgu autora, tylko materiału z prawami do użycia w płatnej reklamie. To wpisuje się osobną linią.

Czy da się znaleźć blogera za darmo?

Da się, szukając ręcznie albo w grupach. Płacisz wtedy czasem i ryzykiem: weryfikacja, ustalenia i rozliczenie zostają po twojej stronie.